Księgowość pełna a uproszczona

Obowiązek prowadzenia księgowości dotyczy każdego, kto prowadzi działalność gospodarczą. Księgowość możemy prowadzić w formie pełnej lub uproszczonej. Zależy to od obrotu i formy działalności gospodarczej. Kto, w jakiej formie działalności jaki sposób może wybrać opisaliśmy w naszym artykule o formach działalności gospodarczej, w dzisiejszym artykule pokrótce o tym przypomnimy, natomiast skupimy się na tym, co właściwie wchodzi w pojęcia księgowości pełnej i wspomnimy o formach księgowości uproszczonej.

Księgowość handlowa, tzw. pełna wymaga prowadzenia ksiąg rachunkowych i jest najbardziej skomplikowaną formą prowadzenia księgowości, zabiera najwięcej czasu, jest jednak najbardziej przejrzystą i pełną formą ewidencji. Na księgi rachunkowe składają się opisane (podkreślone i zapisane pogrubioną czcionką) poniżej główne elementy:

Każde przedsiębiorstwo posiada zakładowy plan kont. Księguje się w nim operacje finansowe. Plan taki składa się z księgi głównej – kont syntetycznych oraz ksiąg pomocniczych – kont analitycznych, które pomagają uszczegółowić zapisy na koncie syntetycznym. Konto to urządzenie ewidencyjne pozwalające na ujęcie i uszeregowanie wszystkich operacji finansowych.

Do prowadzenia ksiąg rachunkowych służy inwentarz, który stanowi wykaz aktywów i pasywów danego podmiotu. Aktywa to majątek przedsiębiorstwa (środki trwałe, towary, należności, gotówka w kasie, środki pieniężne na rachunkach bankowych itd.), a pasywa to kapitał, którym jednostka sfinansowała posiadany majątek (informacja o źródłach finansowania majątku wykazanego w aktywach.

Dziennik służy chronologicznemu przedstawieniu zdarzeń (operacji gospodarczych) występujących w danym okresie sprawozdawczym. Dziennik może być też prowadzony w sposób elektroniczny. Niezależnie jednak od formy musi być jednoznacznie powiązywalny ze sprawdzonymi i zatwierdzonymi dowodami księgowymi tzn. zapisami operacji gospodarczych w księgach rachunkowych. Dowody księgowe mogą dotyczyć między innymi obrotu materiałowego, np. Fa (faktury) – z zewnętrznych; PW (przychodu wewnętrznego), RW (rozchodu wewnętrznego) – z wewnętrznych; obrotu gotówkowego, np.: KP („kasa przyjęła”), KW („kasa wydała”), RK (raportu kasowego), czy obrotu bezgotówkowego np. WB (wyciągu bankowego) oraz innych.

Księgi rachunkowe zawierają poza tym zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej oraz kont ksiąg pomocniczych.

Do prowadzenia pełnej księgowości prawo ma każdy zarejestrowany przedsiębiorca, natomiast dla niektórych jest ona obowiązkowa. Do tej grupy wliczyć należy:
– dowolnego przedsiębiorcę o obrocie powyżej 2 000 000 euro rocznie,
– spółki kapitałowe,
– spółki komandytowe i komandytowo-akcyjne

Obok pełnej księgowości część przedsiębiorców może wybrać księgowość uproszczoną. Możemy wyróżnić tu: Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, kartę ryczałtową oraz prowadzenie księgi przychodów i rozchodów (KPiR).

O ryczałcie możecie przeczytać w naszym artykule o różnych formach opodatkowania, natomiast słowem o trzecim wariancie:

W księdze przychodów i rozchodów (KPiR) ewidencjonuje się na bieżąco wszelkie operacje gospodarcze (przychody; koszta zakupów oraz koszty uboczne z nimi związane; wydatki, w tym wynagrodzenia) w księgowości pojedynczej, tj. poprzez pojedyncze zapisywanie ich w księdze po dokonaniu transakcji.

Księga przychodów i rozchodów winna być założona 1. stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej

Z KPiR skorzystać mogą:
– osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, które jako formę opodatkowania wybrały skalę podatkową lub opodatkowanie liniowe,
– spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie.

Księga przychodów i rozchodów może być prowadzona również w formie elektronicznej, jeśli spełnia następujące warunki:
– dokładna instrukcja do programu, w którym jest prowadzona, została szczegółowo określona na piśmie,
– stosowany do jej prowadzenia program pozwala na bezzwłoczny wgląd w treść zapisów i pozwala na ich wydrukowanie w kolejności chronologicznej, zgodnie ze wzorem księgi,
– dane z niej mają być zapisywane na nośnikach w sposób chroniący je przed zniszczeniem, zniekształceniem, modyfikacją w sposób nieuprawniony i przetwarzania niezgodnie z ustalonymi zasadami.

Tak jak księgowość pełną trudno przedsiębiorcy prowadzić samemu, tak z księgowością uproszczoną jest to o tyle łatwe, że wiele stron oferuje usługę elektronicznego prowadzenia KPiR, a w przypadku ryczałtu doglądanie swojej działalności jest często proste i przyjemne. Warto jednak, niezależnie od formy, na którą się decydujemy, przewartościować sobie, czy większym dla nas kosztem osobistym jest zajmowaniem się sprawami księgowymi osobiście, czy opłacenie księgowego.

Powodzenia w dokonywaniu rozsądnych wyborów. Zostańcie z nami!

Materiał powstał dzięki dofinansowaniu z NIW-CRSO w ramach PROO.

You Might Also Like