Kradzież i jej rodzaje

Kradzież jest jednym z najpowszechniejszych wykroczeń. Wielu z Was prawdopodobnie padło kiedyś ofiarą kradzieży. Prawo karne rozróżnia różne typy kwalifikowane kradzieży i odróżnia je od przywłaszczenia. Kradzież jako taka polega na zaborze w celu przywłaszczenia, tj. włączenia cudzej rzeczy ruchomej lub prawa majątkowego do swojego majątku.

Kradzież a przywłaszczenie

Kradzież od przywłaszczenia odróżnia właśnie zaistnienie zaboru, w praktyce oznacza to fakt, że w przypadku kradzieży rzecz nie może być znaleziona przez sprawcę. Oprócz tego dana rzecz lub prawo majątkowe nie należało uprzednio do sprawcy, podczas gdy o przywłaszczeniu mówimy, jeśli rzecz przywłaszczona znajdowała się wcześniej w legalnym posiadaniu sprawcy (choćby na drodze jej znalezienia).

Wśród kradzieży rozróżniamy następujące typy kwalifikowane:

kradzież szczególnie zuchwałą – wprowadzoną w ramach Tarczy 4.0, która jest kradzieżą, której sprawca swoim zachowaniem wykazuje postawę lekceważącą lub wyzywającą wobec posiadacza rzeczy lub innych osób lub używa przemocy innego rodzaju niż przemoc wobec osoby, w celu zawładnięcia mieniem, oraz kradzież mienia ruchomego znajdującego się bezpośrednio na osobie lub w noszonym przez nią ubraniu albo przenoszonego lub przemieszczanego przez tę osobę w warunkach bezpośredniego kontaktu lub znajdującego się w przedmiotach przenoszonych lub przemieszczanych w takich warunkach. – grozi za nią kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat;

kradzież z włamaniem – jeśli sprawca usuwa uprzednio sprawne zabezpieczenie (nawet jeśli użył oryginalnego klucza) i stanowi jedynie włamanie do pomieszczenia (w tym pojazdu). Kradzież przyczepionego roweru nie będzie wobec tego kradzieżą z włamaniem. – grozi za nią kara pozbawienia wolności od 1 roku do 10 lat, w przypadku spraw mniejszej wagi sąd może orzec karę od 3 miesięcy do 5 lat;

rozbój – jeśli sprawca użył przemocy, zagroził jej natychmiastowym użyciem lub doprowadził osobę do nieprzytomności lub bezbronności. Wlicza się w to sytuacja, w której osoba pokrzywdzona pod wpływem takiej groźby natychmiast wydaje przedmiot sprawcy. – kara za rozbój to od 2 do 12 lat, w tym co najmniej 3 lata, jeśli rozbój jest zbrodnią, czyli jeśli sprawca posługuje się nożem, bronią palną lub innym równie niebezpiecznym przedmiotem obezwładniającym lub działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu, to samo dotyczy osób współdziałających;

kradzież rozbójniczą – podobnie jak rozbój, z tą jednak różnicą, że przemoc w sytuacji rozboju następuje przed kradzieżą, natomiast w przypadku kradzieży rozbójniczej po w celu utrzymania posiadania rzeczy. – grozi za nią od 1 roku do 10 lat kary pozbawienia wolności, w przypadku spraw mniejszej wagi sąd może orzec karę od 3 miesięcy do 5 lat;

kradzież rzeczy znacznej wartości – groźba kary od 1 roku do 10 lat pozbawienia wolności;

kradzież rzeczy stanowiącej dobro o szczególnym znaczeniu dla kultury – groźba kary od 1 roku do 10 lat pozbawienia wolności.

Za wypadki mniejszej wagi grozi kara grzywny, kary ograniczenia wolności lub jej pozbawienia do 1 roku.

Materiał powstał dzięki dofinansowaniu z NIW-CRSO w ramach PROO.

Program pomocy dla dużych przedsiębiorstw i poprawki w tarczy antykryzysowej 4.0

11. czerwca Komisja Europejska zatwierdziła ostatni element tarczy antykryzysowej, który stanowi wsparcie dla dużych firm wynoszące 7,5 mld zł. 18. czerwca zakończyło się 12. posiedzenie senatu, na którym Izba rozpatrzyła 10 ustaw, wśród których do 7 wprowadziła poprawki, w tym ustawa o tzw. tarczy antykryzysowej 4.0, do której wprowadzono 126 poprawek.

Program finansowania dużych firm ma polegać na pomocy w formie instrumentów służących dokapitalizowaniu, zwłaszcza w formie instrumentów kapitałowych poprzez nabycie akcji zwykłych i uprzywilejowanych w spółkach publicznych i prywatnych, a także hybrydowych instrumentów kapitałowych jak obligacje zamienne czy pożyczki.

Kto będzie mógł skorzystać z tarczy finansowej dla dużych firm?

Przedsiębiorstwa:
– które zatrudniają więcej niż 249 osób lub
– których obrót jest wyższy niż 50 mln euro, a ich suma bilansowa wyższa niż 43 mln euro.

Dodatkowo średnie przedsiębiorstwa, które:
– zatrudniają powyżej 150 pracowników i
– ich obrót przekracza 100 mln zł,
skorzystały z tarczy dedykowanych małym i średnim firmom.

Firmy, które spełniają powyższe wymogi i wykazały spadek przychodów w wyniku pandemii, zostaną wpisane na listę rankingową, następnie po analizie zostaną podjęte decyzje inwestycyjne, a po podpisaniu umowy zostaną wypłacone środki.

Wsparcie dla dużych firm to składowa projektu antykryzysowego. Do samej ustawy znanej pod nazwą tarczy antykryzysowej Izba podczas 12. posiedzenia senatu wprowadziła 126 poprawek obejmujących między innymi następujące:

Za dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych ma być odpowiedzialny Bank Gospodarstwa Krajowego. Dopłaty mają mieć zastosowanie jedynie do kredytów, co do których nie stwierdzono zaległości w spłacie.

Samorządy mają według projektu ustawy mają być zwolnione z tzw. janosikowego w miesiącach, w których w porównaniu do roku 2019 są stratne przynajmniej o 20%, przy czym do dochodów nie mają się zaliczać skutki finansowe wynikające z udzielania ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań podatkowych w oparciu o przepisy szczególne wydanych w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii tudzież stanu klęski żywiołowej.

Pewne odliczenia podatkowe mają być przewidziane dla podatników, którzy wspierają podmioty wykonujące działalność leczniczą, Agencję Rezerw Materiałowych oraz Centralną Bazę Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych ze względu na epidemię COVID-19, jeśli darowizny przekazane były przy udziale organizacji pożytku publicznego.

Przewidziane zostały również wypłaty ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych środków mających na celu dofinansowanie wynagradzania pracowników objętych przestojem ekonomicznym czy obniżeniem wymiaru czasu pracy w związku z epidemią. Ma mieć to bezpośrednio wspierający wpływ na instytucje kultury.

Również pracownicze plany kapitałowe w jednostkach samorządu terytorialnego mają mieć przesunięty o rok termin wprowadzenia.

Ze względu na pilne zapotrzebowanie środki Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych poświęcone ochronie miejsc pracy mają być w pierwszej kolejności udzielone szybko, dopiero na drugim planie ma się znaleźć badanie prawidłowości ich wydatkowania i ma być rozłożone w czasie.

Pojawiły się również poprawki dotyczące „ochrony polskich firm przed wrogim przejęciem„.

Limity odprawy, odszkodowania czy innego świadczenia wypłacanego w zw. z rozwiązaniem stosunku pracy na podstawie art.15gd specustawy COVID-19 mają nie mieć zastosowania wobec osób powyżej 65 roku życia oraz tych, którzy przechodzą na emeryturę w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Doprecyzowana ma zostać również definicja powierzchni handlowej powyżej 2000m2 w art. 15ze specustawy COVID-19, by jednoznacznie obejmowała lokale usługowe, w tym gastronomiczne. Poprawka ma wejść w życie z mocą wsteczną od dnia 31 marca 2020 r.

Kolejna zmiana ma dotyczyć przesyłek, które miałyby nie zostawać odesłane do nadawcy w przypadku, jeśli ten przebywa na kwarantannie, a żeby podejmowane były po czasie zakończenia rzeczonej kwarantanny próby ponownego jej dostarczenia.

Składanie wniosków o zawieszenie wykonania umowy kredytowej miałoby być wykonywane do 30.09.2020 r.

Wykreślone mają być przepisy zmieniające ustawy z przepisów Kodeksu Wykroczeń, Kodeksu karnego, Kodeksu postępowania karnego, Prawa o ustroju sądów powszechnych, Kodeksu postępowania cywilnego i Prawa budowlanego, gdyż wg Senatu zmiany te nie powinny następować w trybie Tarczy 4.0.

Uregulowane mają zostać również niektóre nieścisłości, które wzbudziły zastrzeżenia Izby.

Mamy nadzieję, że projekt tarczy antykryzysowej pomoże w możliwym stopniu wymagającym tego szczeblom gospodarki i że Wasze przedsięwzięcia będą odnosić sukcesy mimo wszelkich przeciwności.

Materiał powstał dzięki dofinansowaniu z NIW-CRSO w ramach PROO.

Nadzwyczajne złagodzenie kary

Za każde przestępstwo przewidziana jest dolna granica możliwej do wymierzenia przez sąd kary. W wyjątkowych sytuacjach sąd może wymierzyć karę poniżej tej granicy. W dalszej części artykułu postaramy się przedstawić przesłanki przemawiające za tym, iż taka sytuacja zachodzi oraz opiszemy szczegółowiej, jaką formę kara przy takim złagodzeniu może przybrać.

Nadzwyczajne złagodzenie kary może nastąpić:
– ze względu na priorytet celu wychowawczego w wymierzaniu kary osobie nieletniej (za art. 54 § 1. KK),
– jeśli najniższa przewidziana kara byłaby niewspółmiernie surowa, zwłaszcza gdy:
a) pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, szkoda została naprawiona albo pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody,
b) wskazuje na to postawa sprawcy, szczególnie jeśli podejmował starania o naprawienie zapobieżenie szkody,
c) sprawca przestępstwa nieumyślnego lub jego najbliższy poniósł poważny uszczerbek w związku z popełnionym przestępstwem;
– jeśli sprawca współdziałający z innymi osobami w dokonaniu przestępstwa ujawni wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób współuczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. W takim wypadku może zostać zastosowane nawet warunkowe zawieszenie wykonania kary*,
– na wniosek prokuratora wobec sprawcy przestępstwa, który niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił przed organem ścigania i przedstawił istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności. W takim wypadku również może zostać zastosowane warunkowe zawieszenie wykonania kary*,

* w tych wypadkach sąd, wymierzając karę pozbawienia wolności do lat 5, może warunkowo zawiesić jej wykonanie na okres próby wynoszący do 10 lat, jeżeli uzna, że pomimo niewykonania kary sprawca nie popełni ponownie przestępstwa; przepisu art. 69 § 1 nie stosuje się, a przepisy art. 71-76 stosuje się odpowiednio.

Zasady i forma nadzwyczajnego złagodzenia kary:

W przypadku czynu stanowiącego:
zbrodnię zagrożoną co najmniej karą 25 lat pozbawienia wolności, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od 8 lat,
inną zbrodnię, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,
występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, przez sąd wymierzana jest grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności,
występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności niższa od roku, przez sąd wymierzana jest grzywna albo kara ograniczenia wolności.

Jeżeli czyn zagrożony jest więcej niż jedną z kar wymienionych w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i orzeczeniu środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 2-3, 7 i 8, środka kompensacyjnego lub przepadku; przepisu art. 61 § 2 nie stosuje się.

Wobec czynów zagrożonych karą pozbawienia wolności powyżej lat 5, do których ma zastosowanie art. 37a, nadzwyczajnego złagodzenia kary nie stosuje się.

Piszcie nam, jakie zagadnienia prawne chcielibyście, abyśmy opisali i zostańcie z nami!

Materiał powstał dzięki dofinansowaniu z NIW-CRSO w ramach PROO.

Łańcuchy dostaw

Każdy przedsiębiorca, który zajmuje się sprzedażą towarów, zwłaszcza jeśli prowadzi większą działalność (choć każdemu warto się przyjrzeć), prędzej czy później będzie musiał zastanowić się nad łańcuchem dostaw lub zatrudnieniem osoby odpowiedzialnej za logistykę.

Łańcuch dostaw jest terminem obejmującym całkowitą drogę od pozyskania surowców aż po dostarczenie klientowi gotowego produktu. Pojawił się w drugiej połowie XX wieku w odpowiedzi na częste konflikty interesów pomiędzy poszczególnymi szczeblami transportu towarów i unikanie ponoszenia przez nie zwiększonych kosztów kosztem innych szczebli.

W łańcuchu dostaw przedsiębiorstwa współpracują ze sobą poprzez integrację działań, pozostają jednak niezależne w sensie prawnym.

Według Martina Christophera zarządzanie łańcuchem dostaw dąży poprzez zarządzanie stosunkami z dostawcami, odbiorcami i klientami do dostarczania klientowi najwyższej jakości produktu przy możliwie najniższych kosztach.

Głównymi elementami łańcucha dostaw są:
– firma,
– jej dostawcy,
– jej klienci.
w rozbudowanych łańcuchach dostaw występują ponadto:
– dostawcy znajdujący się na początku łańcucha nazywani dostawcami dostawców,
– klienci znajdujący się na jego końcu zwani klientami klientów,
– firmy świadczące usługi firmom objętym łańcuchem (zapewniające obsługę logistyki, finansów, marketingu czy IT)

Jednostki zajmujące się w łańcuchu dostaw produkcją i transportem produktów, kierują się dwoma priorytetami:
– niskim kosztem działalności przy jednoczesnym
– możliwie szybkim obrocie zapasami.

W związku z dążeniem do zaspokojenia powyższych potrzeb w jak najwyższym stopniu i zadbanie o interesy jak największej ilości współpracujących w łańcuchu jednostek podstawową zasadą jest dobra komunikacja i sprawny przepływ informacji pomiędzy poszczególnymi szczeblami łańcucha. Dobrze zarządzany łańcuch dostaw nazywany jest zrównoważonym łańcuchem dostaw i obejmuje cały cykl życia produktu, tworzy wartości dla interesariuszy, gwarantując przy tym komercyjny sukces i dbając o dobrobyt społeczny i środowisko.

Zarządzanie łańcuchem dostaw powinno zawierać określone elementy. Nie powinno wśród nich zabraknąć:
– lokalizowania zakładów produkcyjnych i składów,
– działalności transportowej,
– magazynowania i czynności manipulacyjnych,
– kształtowania i kontroli zapasów,
– gromadzenia, przetwarzania i przekazywania informacji, towarzyszących przepływowi produktów,
– współpracy z marketingiem w związku z obsługą klientów,
– gospodarowania odpadami takimi jak np. opakowania.

Metody i narzędzia wykorzystywane w zarządzaniu łańcuchem dostaw:
– LM (Lean management) – zarządzanie wyszczuplające
– QR (Quick Response) – szybka reakcja
– AM (Agile Management) – zarządzanie elastyczne
– TQM (Total Quality Management) – kompleksowe zarządzanie jakością
– BPR (Business Proces Reengineering) – przeprojektowanie procesu biznesowego
– TBM (Time Based Management) – zarządzanie czasem
– Six Sigma ECR (Efficient Consumer Response) – efektowne obsługa w łańcuchach dostaw klienta
– JiT (Just in time) – dokładnie na czas
– SCOR- (Supply Chain Operation Reference-Model) – model referencyjny łańcucha dostaw
– VMI (Vendor Management Inventory) – zarządzanie zapasami przez dostawcę

Idąc za autorytetem Martina Christophera wyróżnić możemy następujące korzyści wynikające z zastosowania łańcuchów dostaw w przedsiębiorstwie:
– pozyskiwanie cennych informacji dzięki zastosowaniu współczesnych systemów SCM zbierających, przetwarzających i udostępniających gotowe informacje na rynek,
– szybkie reagowanie dzięki sprawnemu przepływowi informacji dot. zmian w łańcuchu i poza nim,
– oszczędność zawdzięczana skuteczniejszemu planowaniu zaopatrzenia, produkcji, dystrybucji na drodze ich synchronizacji,
– zmniejszenie zapasów, a co za tym idzie potrzebnej do magazynowania przestrzeni, m.in. dzięki metodzie JiT tj. zsynchronizowaniu produkcyjnych planów z niewielkimi dostawami.

Wśród faz w procesie łańcucha dostaw wyróżniamy:
– rozwój,
– produkcję,
– sprzedaż,
– serwis,
– zaopatrzenie,
– dystrybucję,
– zarządzanie zasobami,
– działania wspierające.

Od menedżera ds. logistyki i łańcuchów dostaw wymaga się przeważnie:
– formułowania strategii,
– prowadzenia analiz finansowych i operacyjnych,
– kompetencji komunikacyjnych,
– skutecznego zarządzania.

Podstawowe zasady zarządzania tradycyjnym łańcuchem dostaw za organizacją APICS (American Production and Inventory Control Society) to:
– szybkość działania – dotyczy zadań realizowanych od momentu otrzymania zamówienia do uzyskania środków finansowych za dostarczone klientom towary, co wymaga przede wszystkim zapewnienia odpowiedniej infrastruktury,
– harmonizacja działań kolejnych ogniw w łańcuchu – umożliwia obniżenie poziomu zapasów i tym samym zmniejszenie kosztów,
– zapewnienie przepływu informacji między współpracującymi jednostkami w odpowiedniej formie, miejscu i czasie – dotyczy w szczególności zgłaszanego przez klientów zapotrzebowania na produkty gotowe, zapewnienia odpowiednich zapasów surowców, materiałów i półproduktów w poszczególnych jednostkach, określenia wymaganego okresu realizacji zamówienia, zapewnienia przepływów środków finansowych potrzebnych do zabezpieczenia zapasów w poszczególnych jednostkach,
– poznanie i zrozumienie oczekiwanych wyników współpracy – dotyczy w szczególności uzgodnień partnerów dotyczących przewidywanych wyników w kontekście całego łańcucha oraz zastosowania właściwych wskaźników osiągnięć,
– tworzenie wartości dla interesariuszy – dotyczy konieczności rozpoznania i uwzględnienia oczekiwań wszystkich interesariuszy będących częścią łańcucha.

Obok tradycyjnego łańcucha dostaw wyróżniamy zielony łańcuch dostaw kierujący się w swoich podstawach pozytywnym oddziaływaniem na środowisko.
Różnice między tradycyjnym a zielonym łańcuchem dostaw za prof. Jarosławem Witkowskim i dr Agnieszką Pisarek z katowickiego Uniwersytetu Ekonomicznego przestawiają się następująco:

Różnice między zielonym i tradycyjnym łańcuchem dostaw

Oprócz łańcucha dostaw występują pojęcia łańcucha logistycznego (traktującego o przepływach fizycznych na poziomie operacyjnym, m.in. zarządzania podażą) oraz łańcucha wartości (traktującego o przepływie informacyjnym na poziomie strategicznym, m.in. kwestii tworzenia popytu, idei, koncepcji i komunikacji).

Mamy nadzieję, że skorzystacie z wiedzy o łańcuchach dostaw i usprawni ona działalność Waszą lub Waszych partnerów tudzież przełożonych. Jeśli interesują Was również łańcuch wartości oraz łańcuch logistyczny, dajcie nam znać, a postaramy się napisać również o nich!

Materiał powstał dzięki dofinansowaniu z NIW-CRSO w ramach PROO.